Zaczynamy opis nowej kampanii, którą rozpoczęliśmy z Marcinem – dotychczas niegranych (poza Vassalem) scenariuszy z największej wojny domowej w historii Rzymu – między Pompejuszem Wielkim a Cezarem. Wojny, która skończyła się porażka pierwszego i śmiercią drugiego… No, ale zanim do tego doszło starły się najlepsze jednostki, jakie kiedykolwiek powstały w starożytności i o tym będziemy opowiadać.

30

1.”Ilerda (49 BC)”

“Kości zostały rzucone” powiedział Cezar i przekroczył Rubikon. Ciekawostka, czy czytelnicy wiedzą gdzie płynie rzeka Rubico i w ogóle co to za wykroczenie, które popełnił Cezar? Otóż Rubico oddzielało Italię – czyli tereny właściwie bezpośrednio podległe Rzymowi, jakby jego rozszerzenie – od Gali Przed Alpami (Gallia Cisalpina). Rzeczka ta płynie trochę na południe od Ravenny i Bolonii, w sumie zostawiając całą dolinę Padu, Mediolan i dużą część Toskanii poza Rzymem właściwym. Oficjalne prawo mówiło, że Prokonsul zarządzał armiami rzymskimi wyłącznie poza Latium, czyli w w prowincjach. Przekroczenie granicy Latium i wejście tam z wojskiem oznaczało pogwałcenie najświętszych praw i mimo, że stało się to setki kilometrów na północ od Rzymu – ostatecznie przypieczętowało drogę Cezara.

Nie żeby ten ostatni się tym za bardzo przejął – jego szybki marsz na południe spowodował ucieczkę w popłochu Pompejusza. Po zajęciu Rzymu Cezar postanowił osłabić najważniejszą bazę Pompejusza – Hiszpanię. I bitwa pod Illerdą dokładnie się tam dzieje:

31_illerda

To starcie elitarnych jednostek – mówię to bez żadnego wyolbrzymienia. Kliknięcie powyżej pokazuje, że po obu stronach było 10 ciężkich i 9 średnich jednostek piechoty (niespotykane zagęszczenia jak na CCA). Historycznie Cezar stoczył niesamowicie trudną bitwę, którą ledwo co wygrał – wszystko przez górki w centrum, utrudniające mu manewrowanie. Jednak po tej wygranej zdołał wymanewrować resztę legionów Pompejusza i zająć Hiszpanię.

W naszej grze z Marcinem doszło do szaleńczej i zaciętej bitwy z której to jednak Republikanie wyszli zwycięsko:

32_illerda

2.”Utica”, część I

Wojna domowa miała wiele teatrów i była jak na tamte czasy “globalna”. W tym samym czasie, gdy Cezar podbijał Hiszpanię, jego porucznik – Curio – dostał zadanie opanowania Afryki Północnej (pozostałości Kartaginy). Z drugiej strony król niedalekiej Numidii pozostał wierny Republikanom i Pompejuszowi, co oznaczało nieuniknione starcie. Doszło do niego u wrót Utiki – dużego miasta w Afryce Północnej (dzisiaj Tunezja). Rzymianie byli mniej liczni a w dodatku okazało się, że na ich flankę przemieszczają się jeszcze posiłki numidyjskie. Tak więc zanim zaczęła się główna bitwa, Curio wysłał trochę konnicy aby chociaż opóźnić ten atak z flanki:

33_utica1

Co miało być wyłącznie akcją opóźniającą okazało się zdecydowanym zwycięstwem Rzymian, którzy potem wrócili na polew głównej bitwy… ale o tym za chwilę! W tym scenariuszu – żeby było trudniej – rzucałem 2 kostkami i aktywowałem tylko jednostki z takim kolorem, jak wyszedł. Miecz to strata, bloczka, flaga – wycofanie się. Mimo wielu chęci i zredukowaniu trzech jednostek Marcina do 1 bloczka, nie było jednak szans wygrać:

34_utica1

3.”Utica”, część II

W momencie gdy rozgrywała się powyższa potyczka, pod Utiką doszło do głównej bitwy:

35_utilca2

Pozycje obu stron są dosyć ciekawe – na graniach sporej doliny. Pytanie – kto i jak zaatakuje pierwszy? Historycznie zakatowali Republikanie tylko po to aby sromotnie przegrać. U nas zaatakowali Cezarianie pod dowództwem Marcina, ale poszło im o niebo lepiej, mimo, że ostatecznie ulegli jednym punktem:

36_utilca2

W kolejnym odcinku ostateczna bitwa w Afryce (przynajmniej jeżeli chodzi o rok 49 pne) i potem emocjonujące bitwy Cezara i Pompejusza w Grecji! (nie ma to jak dobry “teaser”!)

Advertisements